આ વાર્તામાં એક ડ્રાઇવરના જીવનમાંનો સંઘર્ષ અને આશા-નાશના પળો વર્ણવવામાં આવ્યા છે. ડ્રાઇવર, ધીરુભાઈ, અને વિજુભાઈ વચ્ચે વાતચીત થાય છે, જ્યાં ધીરુભાઈને કૅન્સર જેવી ગંભીર બીમારીનો સામનો કરવો પડી રહ્યો છે. વિજુભાઈના સૂચન પ્રમાણે, તેઓ માતાજીનું મંદિર જવા અને માનતા માનવા માટે પ્રેરિત થાય છે. તે માનતા મુજબ, જો ફરિયાદો દૂર થાય તો છ મહિને પૂણમ પર ચાલીને 1001 રૂપિયાનો ભોગ અર્પણ કરવાનો નક્કી કરે છે. પરંતુ, સમય પસાર થવા છતાં કોઇ ફાયદો નથી થતા, અને ધીરુભાઈ હિંમત હારવા લાગે છે. વિજુભાઈ તેને પ્રોત્સાહન આપે છે, પરંતુ ધીરુભાઈને લાગે છે કે જે લખેલું છે, તે ભોગવવું જ પડે છે. ઇતિમધ્ય તેમને બીજા મંદિરોમાં જવા અને જ્યોતિષો પાસે જવા અંગેની કોશિશો પણ વ્યર્થ જાય છે. અંતે, પોતાની બેદરકારી અને જીવનની મુશ્કેલીઓ વિશે વિચારીને, તે આભાસ પામે છે કે જીવનમાં મુશ્કેલીઓ આવે છે અને તે સામે લડવું જોઈએ. પરંતુ જો કેટલીક કોશિશો પછી કંઈ成果 ન મળે, તો ગુસ્સો અને નસીબને દોષી ઠેરવવા લાગતા છે. આ વાર્તા સંઘર્ષ, આશા અને માનવ માનસિકતાનું પ્રતિબિંબ છે.

by Harsh Mehta in Gujarati Moral Stories

Writen by Harsh Mehta

Category Moral Stories